CTA arrow

Laparoscopische galblaasoperatie

Naar het overzicht van behandelingen

Verlichting van de pijn

Stenen in de galblaas of een ontsteking van de galblaas kunnen hevige buikpijn en andere symptomen veroorzaken. Om de pijn te verlichten kan het nodig zijn om uw galblaas te laten verwijderen. De galblaas kan worden verwijderd door één grote snede in de buik (open chirurgie). Er is echter ook een nieuwere methode van galblaas chirurgie, namelijk laparoscopische cholecystectomie. Patiënten die zich laparoscopisch laten opereren herstellen meestal sneller en hebben minder pijn dan na een open operatie.

Een galblaas die het niet meer doet

Het kan begonnen zijn na een maaltijd; een aanhoudende hevige pijn in de buik mogelijk gepaard gaande met een opgezette buik, misselijkheid of overgeven. Dit kan je eerste aanval zijn geweest, of één van velen. Je dokter heeft je verteld dat de pijn mogelijk wordt veroorzaakt door galstenen. Dit betekent dat je galblaas niet langer goed werkt. Als je galblaas niet wordt verwijderd, zullen de symptomen waarschijnlijk erger worden. Je moet nu nadenken over een operatie.

Genezen door kleine snedes

Bij laparoscopische cholecystectomie worden diverse kleine snedes gemaakt in plaats van een hele grote operatiewond. Een laparoscoop (een dunne telescoopachtige buis) wordt door een van de kleine snedes ingebracht. Dit geeft de arts de mogelijkheid om je galblaas op een televisiescherm te bekijken. Je galblaas wordt dan door één van de kleine snedes verwijderd. De voordelen van laparoscopische chirurgie tegenover open chirurgie zijn: - minder ongemak na de operatie - korter verblijf in het ziekenhuis - een sneller herstel (dagen in plaats van weken) - kleine littekentjes in plaats van één groot litteken

De anatomie van de galblaas

Vrijwel niemand denkt aan de galblaas tenzij deze problemen veroorzaakt. Je galblaas slaat gal op. Gal is een vloeistof die wordt gemaakt door de lever. Gal breekt de vetten af die via voeding in het lichaam terechtkomen én helpt daardoor bij de spijsvertering. Galstenen kunnen de galweg blokkeren, waardoor de gal niet meer in het spijsverteringskanaal terecht kan komen. Dit resulteert in pijn en kan leiden tot serieuze problemen zoals hoge koorts en geelzucht.

De normale galblaas

Je galblaas is een klein peervormig orgaan en ligt in het bovenste rechter gedeelte van de buik, onder de lever. Een gezonde galblaas verwijdert water uit gal en slaat de gal op voor later gebruik. Zodra de gal nodig is, wordt het via buizen in het spijsverteringskanaal geknepen en helpt het vette voeding te verteren.

Hoe gal de spijsvertering helpt

De lever maakt gal. Deze stuurt de gal door de galwegen naar andere delen van het spijsverteringskanaal. De meeste gal wordt direct afgegeven aan het duodenum (het eerste deel van de dunne darm). De overige gal wordt doorgestuurd naar de galblaas. De galblaas slaat een klein gedeelte van de gal op totdat het nodig is voor de spijsvertering. Gal komt via de galweg in de galblaas en verlaat het via diezelfde galweg. De maag en het duodenum vertellen de galblaas om gal af te geven wanneer er een vette maaltijd wordt genuttigd. De gal mengt zich met de voeding in het duodenum. De alvleesklier voegt spijsverterende sappen toe. De spijsvertering zet zich in de dunne darmen voort.

Galstenen: het meest voorkomende galblaas probleem

De hoeveelheid gal en andere vloeistoffen in de galblaas kunnen uit balans raken. Als dit gebeurt, klonteren sommige stoffen en vormen galstenen. Als deze stenen in de galblaas blijven, hoeven ze geen grote problemen te veroorzaken. Maar als de stenen zich verplaatsen en de galbuis blokkeert, hoopt de gal zich op. Dit kan pijn, misselijkheid, infecties en ziektes van de galblaas, lever of alvleesklier veroorzaken.

Evaluatie van uw toestand

De arts verricht een lichamelijk onderzoek en een echografie (geluidsgolvenonderzoek). Deze testen vertellen de arts of er problemen bestaan met de galblaas zoals stenen of een verdikte wand. Ook vertellen deze testen of er galstenen aanwezig zijn, én waar deze zich bevinden. De arts zal u de behandeling aanraden die het beste bij uw conditie past.

Voorgeschiedenis en lichamelijk onderzoek

De arts vraagt naar symptomen, gezondheidsproblemen en risicofactoren die op ziekten van de galblaas wijzen. De arts verricht ook een lichamelijk onderzoek, controleert uw gezondheid en sluit andere mogelijk oorzaken van uw pijn uit.

Diagnostische testen

Echografie is een pijnloze test waarbij gebruikt wordt gemaakt van geluidsgolven om de buik op galstenen te controleren. Bloedtesten kunnen suggereren dat er galstenen in de grote galweg zitten. Een Computer-Tomografie-scan (CT-scan) kan worden gebruikt om dwarsdoorsneden van de buik te maken.

De behandeling

Ook zonder galblaas kun je een gezond leven leiden. Daarom kan je arts voorstellen de galblaas te verwijderen. Veel patiënten kunnen een laparoscopische cholecystectomie ondergaan. Dit is echter niet geschikt voor je wanneer: - je veel groot littekenweefsel hebt ten gevolge van eerdere operaties; - je zwanger bent en bijna gaat bevallen; - je lichamelijke toestand laparoscopische operaties voor de arts moeilijk uitvoerbaar maakt (slechte functie van het hart).

Risico's en complicaties

Elke galblaasoperatie brengt de nodige risico's en complicaties met zich mee. Hieronder vind je een opsomming van enkele risico's en complicaties. - bloedingen - infecties van de wond of in de buik - beschadiging van omliggende organen tijdens operatie - beschadigingen van de galwegen - vorming van bloedproppen

Uw chirurgische ervaring

Met laparoscopische cholecystectomie is slechts een korte ziekenhuisopname nodig. De operatie wordt uitgevoerd door enkele kleine snedes. De laparoscoop wordt slechts door één snede ingebracht. Aan het einde van de scoop schijnt licht in het lichaam. Aan de andere kant van de scoop is een camera gemonteerd. Deze camera geeft de arts een goed zicht op de galblaas en de rest van de buik. De arts brengt via de andere kleine snedes speciale instrumenten in. Daarna wordt de galblaas verwijderd door een kleine snede in de navel. De operatie duurt ongeveer 1 tot 3 uur.

Voor de operatie

Als je bloedverdunners gebruikt zal je arts je adviseren of je met deze medicijnen moet doorgaan voor operatie. Een anesthesioloog zal met je bespreken welke anesthesiologische middelen zullen worden gebruikt om je tijdens de operatie te verdoven. Na middernacht vóór de operatie niets meer eten of drinken. Dit reduceert het risico van overgeven tijdens de operatie.

Tijdens de laparoscopische operatie

Allereerst krijg je een infuus ingebracht. Via dit infuus krijg je de anesthetische middelen en medicijnen ingebracht. Hierdoor val je in slaap. Daarna wordt je buik opgeblazen met koolzuurgas, een onschadelijk gas. Het opblazen van de buik zorgt ervoor dat de arts beter zicht heeft tijdens de operatie en de instrumenten die in de buik worden ingebracht beter kan bewegen. Dit gas wordt aan het einde van de operatie verwijderd. Koolzuurgas wordt in de buik geblazen om de buikwand te scheiden van de inwendige organen. De laparoscoop wordt dan door een snede in de navel ingebracht. Een cholangiogram katheter kan door een andere snede worden ingebracht. Deze katheter maakt een röntgenfoto van de grote galweg om te controleren op de aanwezigheid van galstenen. Kleine metalen clips worden gebruikt om de buizen en de bloedvaten van de galblaas af te binden. Deze clips blijven in het lichaam en zijn niet schadelijk. De galblaas wordt van de lever losgemaakt waarbij kleine bloedingen wonden dichtgeschroeid. De galblaas wordt naar de snede bij de navel geleid en de inhoud wordt buiten het lichaam geleegd. Nu de galblaas leeg is, is het net een leeggelopen ballon en kan hij gemakkelijk via de snede bij de navel uit het lichaam worden verwijderd. Als er sprake is van grote galstenen moet de snede waardoor de galblaas wordt verwijderd, soms worden vergroot.

Cholangiogram

Tijdens de operatie kan er een cholangiogram (een speciale soort röntgenfoto) van uw galweg worden gemaakt. Deze röntgenfoto kan galstenen in de galbuis laten zien. Deze stenen kunnen tijdens deze operatie, of tijdens een latere operatie worden verwijderd met behulp van een ERCP (Endoscopische Retrograde Cholangiopancreaticografie).

Open chirurgie

Hoewel dit niet vaak voorkomt, kan het gebeuren dat de chirurg tijdens de operatie besluit dat het niet veilig is om verder te gaan met de laparoscopische techniek. In dit geval zal je galblaas worden verwijderd via een grotere snede in de buik (open chirurgie), meestal evenwichtig aan de rechter ribbenboog. Deze snede is minimaal 12 cm.

Na de operatie

De meeste patiënten die laparoscopisch zijn geopereerd gaan op de dag van de operatie naar huis en zijn binnen twee weken volledig hersteld. Over het algemeen hebben deze patiënten minder pijn dan na een open operatie omdat de snedes kleiner zijn en nauwelijks spieren worden doorgesneden. Als men volledig hersteld is zijn de littekens van de operatie bijna onzichtbaar. De gal stroomt nog steeds van de lever naar de dunne darm waardoor de spijsvertering minimaal doorgaat. Je hebt na verwijdering van de galblaas geen dieet te houden.

In het ziekenhuis

Over de snedes wordt verband geplakt. Het infuus dat voor de operatie werd ingebracht blijft zitten totdat je zelf kan drinken. Je kunt een onbehagelijk gevoel in je rechter schouder voelen. Dit gevoel wordt veroorzaakt door het koolzuurgas en verdwijnt na verloop van tijd vanzelf. Binnen een paar uur na de operatie kun je alweer drinken en, indien je dat wenst, later op de avond een lichte maaltijd nuttigen.

Snel herstel

Je zult gevraagd worden diep adem te halen en te hoesten om je longen schoon te houden. Ook moet je proberen enkele uren na de operatie een korte wandeling maken om de bloedcirculatie te stimuleren én om de vorming van bloedproppen in de bloedvaten te voorkomen.

Thuis

Als je eenmaal thuis bent, kun je diverse dingen doen om je herstel te bevorderen. Gedurende de eerste 2 à 3 dagen moet je regelmatig je temperatuur meten om te controleren of je geen koorts hebt. Als je je goed voelt mag je lichamelijk werk verrichten. Volg het advies op dat de arts je geeft over douchen, autorijden en weer aan het werk gaan. Meestal kun je je normale activiteiten binnen 7 tot 14 dagen hervatten. Houd er rekening mee dat pijnstillers tijdelijk verandering kunnen veroorzaken in je stoelgang. Blauwe plekken in de buurt van de snedes zijn normaal.

Weer normaal eten

Je kunt een wat onbehagelijk gevoel in de buik krijgen als je spijsvertering weer normaal voedsel te verwerken krijgt. Gedurende deze periode kun je het beste voeding nuttigen die vóór de operatie voor jouw lichaam goed verteerbaar was. Daarna kun je alles eten.

Vervolg

Ongeveer 7 tot 10 dagen na de operatie kom je bij de arts op afspraak voor controle van de littekens, het verwijderen van de hechtingen, en beantwoording van eventuele vragen. Indien nodig zal een vervolgafspraak met je worden gemaakt.

Bron: Nederlandse Vereniging voor Endoscopische Chirurgie

Wist je dat?

Het tegenwoordig ‘hot’ is om bij een privékliniek een total body scan te laten maken? Een total body scan is een preventief onderzoek van het gehele lichaam. Om je lijf onder de loep te nemen onderga je MRI-scans, CT-scans, bloed- en urineonderzoeken. Aan de hand daarvan kan dan worden bepaald of je iets ernstigs onder de leden hebt. Wil je zo’n scan laten maken? Let dan goed op of je zorgverzekeraar het vergoedt. Dit is meestal niet het geval.

Kijk hier voor CT-scan en MRI-scan

Wist je dat?

YouTube-Kanaal Gezondheidsplein

Gezondheidsplein een eigen YouTube-Kanaal heeft waarop een divers aanbod aan gezondheidsvideo is verzameld? Van animaties over aandoeningen en behandelingen tot interviews met medisch specialisten en van gesprekken met patiënten tot straatinterviews over grappige gezondheidsfeitjes.

Ben je op zoek naar een heldere uitleg in beeld van dotterbehandeling? Of wil je weten hoe een ooglidcorrectie in zijn werk gaat?

Bekijk het YouTube-kanaal van Gezondheidsplein en word lid!