© 2021 solvo B.V.

Ehlers-Danlos syndroom

Lokale anesthetica en regionale anesthesie Lokale anesthetica (LA) blokkeren op reversibele wijze de prikkelgeleiding van de zenuw. Deze geleiding is het gevolg van het ontstaan van een actiepotentiaal door depolarisatie van de celmembraan, hetgeen wordt gevolgd door repolarisatie en herstel van de rustmembraanpotentiaal. Depolarisatie ontstaat met name door toename van de membraanpermeabiliteit voor Na+ ionen door Na+-kanalen, waardoor een Na+-influx ontstaat en zo een concentratiegradiënt. Deze gradiënt wordt in de repolarisatiefase weer hersteld. Tijdens de inwerking van LA is er een afname in de depolarisatiesnelheid, terwijl de snelheid van repolarisatie nauwelijks wordt beïnvloed. Na enige tijd is de depolarisatie zodanig onderdrukt dat er geen actiepotentiaal meer wordt gevormd. Dit is waarschijnlijk het gevolg van blokkade van de Na+-kanalen. Regionale anesthesie is een methode om door middel van LA de prikkelgeleiding, en daarmee pijngeleiding, van een perifere zenuw, zenuwplexus of deel van het centrale zenuwstelsel tijdelijk te onderbreken. Deze procedure wordt onder andere gebruikt voor per- en postoperatieve anesthesie en analgesie. Ehlers-Danlos en regionale anesthesie Uit de Nederlandse EDS-patiëntenvereniging kwamen regelmatig geluiden dat anesthesie gebaseerd op loco-regionale technieken en/ of lokale verdoving niet of onvoldoende werkte. Er zijn twee soorten verdoving; diffusie-anesthesie en geleidings-anesthesie. Diffusie-anesthesie werkt op basis van het lokaal inspuiten van anesthetica, waardoor het geinfiltreerde weefselgebied verdoofd raakt; terwijl de werking van geleidings-anesthesie berust op het feit dat een zenuw op een bepaald punt (tijdelijk) geblokkeerd wordt. Door de anesthetica kunnen de (pijn)prikkels niet verder worden voortgeleid via die zenuw en zullen de (pijn)prikkels vanuit het achterliggende gebied (het verzorgingsgebied van die zenuw) niet in het brein aankomen. Het vermoeden is dat met name de geleidings-anesthesie niet of anders werkt bij mensen met EDS. Op verzoek van- en ondersteund door deze vereniging werd dit onderzoek dan ook opgezet, waarin wij pogen te objectiveren òf er verschil meetbaar is. In de literatuur zijn slechts weinig artikelen waarin dit fenomeen wordt beschreven. Een mogelijke verklaring voor het probleem zou snelle diffusie van LA door het losse bindweefsel kunnen zijn. Deze hypothese is getest bij 6 patiënten en 3 controles. Deze mensen werd gelabelde oplossing (99m Tcpertechnetate) subcutaan toegediend, waarna de verspreiding van het middel werd bestudeerd. Er bleek geen verschil tussen patiënt en controle te bestaan. Tot op heden ontbreekt zowel een wetenschappelijke onderbouwing als een eventuele verklaring voor het bestaan van het door patiënten beschreven fenomeen. Word hier mee gewerkt, is dit bekend in de mediche wereld....of werkt alleen UMC utrecht hiermee?

Naar forum Reumatologie

Cookies

Ziekenhuis

Om je een informatieve en prettige online ervaring te bieden, maken Ziekenhuis.nl (onderdeel van solvo b.v.) en derden gebruik van verschillende soorten cookies. Hieronder vallen functionele, analytische en persoonlijke cookies. Met deze cookies kunnen we de werking van onze website verbeteren en je van gepersonaliseerde advertenties voorzien. Door op ‘Akkoord en doorgaan’ te klikken, gaat u akkoord met het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- & cookieverklaring.

Cookievoorkeuren

Je kunt hieronder toestemming geven voor het plaatsen van persoonlijke cookies. Met deze cookies houden wij en onze partners je gedrag op onze website bij met als doel je persoonlijke advertenties te tonen en onze website te optimaliseren.

Selecteer welke cookies je wil accepteren